Wydawnictwa zwarte

Agnieszka Wower, Marta Duda | aktualizacja: 16 sierpień 2016

2001
  • Parusel W. Chcemy z wami mieszkać. Pajek K. Chroń je w dzień i w nocy. 2001. Prace nagrodzone w konkursie przyrodniczo-plastycznym „Rok 2001 – Międzynarodowy Rok Nietoperzy". Plakat.
  • Zieliński B. 2001. SOS. Praca nagrodzona w konkursie przyrodniczo-plastycznym „Rok 2001 – Międzynarodowy Rok Nietoperzy". Plakat.
2002

Parusel J. B. 2002. Natura 2000. Europejska sieć ekologiczna w województwie śląskim (propozycje). Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 24.

Publikacja zawiera podstawowe informacje o programie Natura 2000 w Europie i Polsce oraz o ostojach ptasich i siedliskowych, wyznaczonych w województwie śląskim.

2004

Strzelec M., Serafiński W. 2004. Biologia i ekologia ślimaków w zbiornikach antropogenicznych. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 90.

Publikacja jest monograficznym przeglądem wyników badań nad ślimakami w akwenach powstałych dzięki człowiekowi (zbiorniki zaporowe, stawy hodowlane, rowy melioracyjne, żwirownie, piaskarnie, glinianki, zbiorniki zapadliskowe) w Polsce i Europie oraz wielu innych krajach na świecie. Zawiera syntezę wiedzy o biologii i ekologii 34 gatunków ślimaków słodkowodnych.

2006
  • Mendrek M., Parusel J.B. (red.) 2006. Żubry potrzebują Indian. Konkurs artystyczno-przyrodniczy (1996-2006) – dokumentacja i podsumowanie. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss.148.

Bogato ilustrowany album, będący dokumentacją i podsumowaniem wszystkich edycji konkursu i warsztatów artystyczno-przyrodniczych „Żubry potrzebują Indian”, zorganizowanych przez Centrum w latach 1996-2006 w ramach programu edukacji przyrodniczej „Przyroda wokół nas”. Nie jest to pełna dokumentacja kilku tysięcy nadesłanych przez uczestników prac plastycznych i fotograficznych oraz kilkuset prac literackich i naukowo-badawczych, jak również nie jest dokumentacją prac wszystkich laureatów konkursu – jest wyborem tych spośród nich, które ukazują ideę, hasła i przesłanie konkursu w osobistej relacji ze światem przyrody, wyrażonej talentami artystycznymi i badawczymi. Dokonując wyboru kierowano się intencją zaprezentowania różnorodności wypowiedzi laureatów, która ukazuje dorobek artystyczny i przyrodniczy konkursu.

Konkurs „Żubry potrzebują Indian” był projektem wychowania poprzez sztukę”, skierowanym do młodzieży szkolnej, której wyobraźnia i wrażliwość przyrodnicza manifestuje się twórczością plastyczną, fotograficzną, literacką i naukową.

  • Syniawa M. 2006. Biograficzny słownik przyrodników śląskich. Tom 1. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 460.

Słownik zawiera w miarę pełne informacje na temat związanych ze Śląskiem badaczy flory, fauny i przyrody nieożywionej, kolekcjonerów okazów przyrodniczych, działaczy na rzecz ochrony przyrody i innych osób związanych z szeroko pojmowanym badaniem przyrody. Zawiera on nie tylko biografie osób urodzonych na Śląsku i badających jego przyrodę, ale i osób spoza Śląska, ktore miały swój wkład w poznanie przyrody jego obszaru, oraz Ślązaków, którym dane było badać przyrodę odległych krajów i kontynentów.

Ponieważ historyczne granice Śląska uległy wielokrotnie zmianom, a geograficzne granice są różnie ujmowane przez różnych autorów, w słowniku obszar Śląska uwzględniony został w dość szerokim rozumieniu, obejmującym również przyłączoną w roku 1815 do Śląska część Górnych Łużyc, Ziemię Kłodzką, czeski Śląsk wraz z tzw. Klinem Morawskim, dawne Księstwo Siewierskie i część zachodniej Małopolski.

Tom I słownika zawiera 300 biografii przyrodników związanych z obszarem Śląska od czasów najdawniejszych do roku 1945 (tj. zmarłych do 1945 r.). Zdecydowaną przewagę mają w tym tomie botanicy (101 biogramów), którym liczebnie ustępują zarówno geolodzy i geografowie (66 biogramów), jak i zoolodzy (60 biogramów). Pozostałe 73 biogramy dotyczą osób, które albo zajmowały się kilkoma dziedzinami, nie wysuwając na plan pierwszy żadnej z nich, albo też zajmowały się działalnością leżąca na obrzeżu nauk przyrodniczych (np. malarze i graficy).

Uzupełnieniem biogramów są portrety, strony tytułowe publikacji i inne materiały ilustracyjne.

2007

Wika S., Woźniak G. 2007 (eds.) Threats, protection and transformation of vegetation of the Upper Silesia and adjacent areas. University of Silesia, Katowice, ss. 176.

Książka stanowi zbiór 15 artykułów naukowych pracowników Uniwersytetu Śląskiego, poświęconych zagadnieniom związanym z zagrożeniami, ochroną i przemianami roślinności na terenie Górnego Śląska i obszarach przyległych. Całość podzielono na cztery bloki tematyczne: (1) Gatunki i zbiorowiska roślinne zasługujące na ochronę, (2) Roślinność terenów rolniczych i miejsko-przemysłowych, (3) Gatunki inwazyjne i ekspansywne w zbiorowiskach roślinnych, (4) Roślinność obszarów górskich i podgórskich. Na szczególną uwagę zasługują artykuły dokumentujące strukturę i dynamikę roślinności ruderalnej na obszarach miejsko-przemysłowych (Chorzów, Katowice), gdyż miejsca te zwykle omijane są przez przyrodników.

2009
  • Ziomek J., Banaszek A., Skowrońska K. 2009. Chomik europejski. Najbarwniejszy ssak naszych pól. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 12.

Broszura zawiera podstawowe informacje dotyczące wyglądu i biologii chomika europejskiego. Opisuje ponadto zagrożenia i potrzebę ochrony tego gatunku. Zamieszczone w publikacji mapy przedstawiają występowanie chomika europejskiego na obszarze Polski i województwa śląskiego. Uzupełnienie stanowią liczne fotografie.

  • Parusel J. B. (red.) 2009. Rezerwat przyrody "Ochojec" w Katowicach (Górny Śląsk). Monografia naukowo-dydaktyczna. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 592.
2011
  • Sachanowicz K., Wower A. 2011. Poznajemy i chronimy nietoperze konurbacji śląsko-dąbrowskiej. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 32.

Broszura popularnonaukowa poświęcona faunie nietoperzy miast konurbacji śląsko-dąbrowskiej. Zawiera przegląd gatunków, informacje na temat kryjówek i ochrony nietoperzy w miastach, sposobów postępowania w przypadkach znalezienia nietoperzy oraz polecaną literaturę.

  • Sachanowicz K., Wower A. 2011. Fauna nietoperzy konurbacji śląsko-dąbrowskiej. Plakat.
  • Sachanowicz K., Wower A. 2011. Fauna nietoperzy województwa śląskiego. Plakat.
  • Malewski K. 2011. Okrajki nitrofilne z rzędu Convolvuletalia sepium dolin rzecznych zlewni Białej Przemszy. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 32.
  • Fojcik B. 2011. Distribution atlas of mosses of the Cracow-Częstochowa Upland. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 173.

Publikacja przedstawia rozmieszczenie mchów na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej.

2012
  • Sokół K., Wilczek Z. 2012. Przyrodnicza ścieżka edukacyjna „Soblówka – Rycerzowa". Przewodnik. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 38.

W publikacji wskazano i opisano najciekawsze pod względem szaty roślinnej miejsca, wyznaczone jako przystanki ścieżki przyrodniczej poprowadzonej szlakami turystycznymi z Soblówki na Halę Rycerzową (Beskid Żywiecki).

  • Urbisz A. 2012. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 397.
2014
  • Urbisz A., Urbisz A. 2014. Rośliny naczyniowe Rybnika. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 249.
  • Urbisz A., Urbisz A. 2014. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Rybniku. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 119.
2015
  • Parusel J. B. (red.) 2015. Pamiątkowa księga rodowodowa żubrów pszczyńskich. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 72.

Księga opracowana z okazji 150-lecia hodowli i ochrony żubrów na Górnym Śląsku. Hodowla pszczyńska jest najstarszą hodowlą żubrów na świecie. Księga ukazuje losy żubrów pszczyńskich udokumentowanych w Księdze Rodowodowej Żubrów (KRŻ) za okres 133 lat (1881-2014) i może być podręcznym kompendium wiedzy o żubrach pszczyńskich zarejestrowanych w KRŻ. Wydzielono tu rejestr dla hodowli z Zagrody Pokazowej Żubrów w Pszczynie, którą utworzono w 2008 roku. W księdze uwzględniono wszystkie żubry urodzone i hodowane w Pszczynie, stąd wywiezione oraz tu sprowadzone, jak również te, które urodzone zostały poza Pszczyną przez samice pokryte w tym ośrodku. W sumie, w pamiątkowej księdze rodowodowej żubrów pszczyńskich zamieszczono 551 żubrów. Uzupełnieniem rejestru żubrów są zdjęcia fotograficzne niektórych z nich, które pochodzą z publikacji oraz z archiwum Redakcji Księgi Rodowodowej Żubrów w Białowieży.

  • Parusel J. B. (red.) 2015. Materiały do bibliografii żubrów pszczyńskich. Część 1. Centrum Dziedzictwa Przyrody Górnego Śląska, Katowice, ss. 142.

Bibliografia opracowana z okazji 150-lecia hodowli i ochrony żubrów na Górnym Śląsku, zawierająca łącznie 1410 publikacji oraz opracowań niepublikowanych. Służy ona upowszechnianiu wiedzy oraz dokumentów o żubrach pszczyńskich dla celów naukowych i działań praktycznych. Zakres bibliografii jest pełny i obejmuje dokumenty związane z szeroko pojętą hodowlą i ochroną żubrów na ziemi pszczyńskiej, żubrami linii pszczyńskiej oraz dotyczące osób związanych z żubrami na omawianym obszarze. Uwzględniono tu dokumenty wytworzone od momentu pojawienia się pierwszych wzmianek o żubrach na ziemi pszczyńskiej (zasadniczo od roku 1865, w którym żubry zostały sprowadzone) aż po czasy współczesne (do grudnia 2015 roku).

Podziel się ze społecznością

×